{"id":463,"date":"2022-03-25T14:30:47","date_gmt":"2022-03-25T14:30:47","guid":{"rendered":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/?p=463"},"modified":"2022-03-27T12:50:08","modified_gmt":"2022-03-27T12:50:08","slug":"jak-pogodzilem-sie-z-fenrisem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/?p=463","title":{"rendered":"Jak pogodzi\u0142em si\u0119 z Fenrisem"},"content":{"rendered":"\n

Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 w roku 2010, gdy przez Polsk\u0119 przelewa\u0142a si\u0119 pot\u0119\u017cna pow\u00f3d\u017a<\/a>. Trwa\u0142y Juwenalia, a moje Opole zalewa\u0142y strugi deszczu. Ochotnicy chodzili nad brzeg Odry by umacnia\u0107 wa\u0142y, studenci zamiast na zaj\u0119cia, chodzili wynosi\u0107 ksi\u0105\u017cki z dolnych pi\u0119ter uniwersyteckich bibliotek. W\u00f3wczas jeszcze nie wiedzia\u0142em, \u017ce ca\u0142a ta heca to moja wina.<\/p>\n\n\n\n

Po raz kolejny przekle\u0144stwo objawi\u0142o si\u0119 w roku 2011, gdy huragan Irene<\/a> uderzy\u0142 we wschodnie wybrze\u017ce Stan\u00f3w Zjednoczonych. Kataklizm przetrwa\u0142em w stosunkowo bezpiecznych g\u00f3rach Pocono w Pensylwanii, ale deszcz nie dawa\u0142 mi \u017cy\u0107 przez kilka dni, a b\u0142oto z but\u00f3w i spodni zmywa\u0142em jeszcze przez kilka tygodni. Wtedy r\u00f3wnie\u017c nie wiedzia\u0142em, \u017ce Irene wyci\u0105ga\u0142a swoje wilgotne \u0142apska w\u0142a\u015bnie po mnie.<\/p>\n\n\n\n

Dwa lata p\u00f3\u017aniej woda i b\u0142oto<\/a> odebra\u0142y mi mo\u017cliwo\u015b\u0107 zobaczenia pi\u0119kna G\u00f3r Skalistych w ameryka\u0144skim Kolorado. Kl\u0105twa stawa\u0142a si\u0119 coraz gro\u017aniejsza, woda by\u0142a coraz bli\u017cej i niebezpiecze\u0144stwo zacz\u0119\u0142o by\u0107 realne. W g\u00f3rach czeka\u0142a na mnie zguba, nie uda\u0142em si\u0119 tam jednak i z Denver uciek\u0142em do suchego i bezpiecznego Nowego Jorku.<\/p>\n\n\n\n

Gdy w maju 2014 przyby\u0142em do Jas\u0142a na Podkarpaciu, \u015bwieci\u0142o s\u0142o\u0144ce. Gdy wyje\u017cd\u017ca\u0142em og\u0142aszano stan wyj\u0105tkowy, bo wody miejscowych rzek zalewa\u0142y ulice<\/a>, a drogi wylotowe by\u0142y zablokowane. I tym razem zd\u0105\u017cy\u0142em umkn\u0105\u0107 duchom wody, ale mia\u0142y one wr\u00f3ci\u0107 po mnie ju\u017c niebawem.<\/p>\n\n\n\n

We wrze\u015bniu tego samego roku w Indiach planowa\u0142em podr\u00f3\u017c na dalek\u0105 p\u00f3\u0142noc, do Leh, do Kashmiru, pi\u0119knego i dzikiego regionu, o kt\u00f3ry sp\u00f3r tocz\u0105 Chiny, Indie oraz Pakistan. Nieznany mi w\u00f3wczas bo\u017cek po raz kolejny pokrzy\u017cowa\u0142 moje plany i odci\u0105\u0142 ten region od \u015bwiata<\/a>. W tym czasie chroni\u0142 mnie jednak sam pot\u0119\u017cny Lord Ganesha, tak wi\u0119c kolejna pow\u00f3d\u017a nie mog\u0142a wyrz\u0105dzi\u0107 mi krzywdy.<\/p>\n\n\n\n

Gdy w 2015 roku l\u0105dowa\u0142em w Szwajcarii z nieba kropi\u0142 ma\u0142y deszczyk, kt\u00f3ry po dw\u00f3ch dniach przerodzi\u0142 si\u0119 w ogromn\u0105 nawa\u0142nic\u0119, a wody rzeki Ahre zacz\u0119\u0142y\u00a0wyst\u0119powa\u0107 z brzeg\u00f3w<\/a>, by po raz kolejny upomnie\u0107 si\u0119 o mnie.<\/p>\n\n\n\n

W 2016 wyl\u0105dowa\u0142em w Irlandii. Deszcz smaga\u0142 moj\u0105 twarz. Wiatr \u015bpiewa\u0142 w dolinach. Zrozumia\u0142em sk\u0105d wzi\u0119\u0142a si\u0119 moja kl\u0105twa. Wyruszy\u0142em j\u0105 zwalczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

*<\/p>\n\n\n\n

Staro\u017cytni powiadali, \u017ce nadejdzie dzie\u0144, w kt\u00f3rym pot\u0119\u017cny Fenris<\/a> zas\u0142oni s\u0142o\u0144ce. Wilk, kt\u00f3rego szcz\u0119ka si\u0119ga od ziemi a\u017c do nieba gdy szczerzy k\u0142y, zerwie si\u0119 z \u0142a\u0144cucha i rozpocznie Ragnarok. Wilk, zwiastun ko\u0144ca \u015bwiata, polowa\u0142 na mnie od lat. Nadszed\u0142 czas zmierzy\u0107 si\u0119 z nim, udobrucha\u0107 go, z\u0142o\u017cy\u0107 mu ofiar\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Wyjecha\u0142em do Irlandii wyzwa\u0107 Fenrisa na pojedynek. Stan\u0105\u0107 przed deszczowym bogiem twarz\u0105 w twarz i odegna\u0107 od siebie kl\u0105tw\u0119 raz na zawsze. Gdzie\u015b na kra\u0144cu wyspy wszed\u0142em wi\u0119c na szlak, p\u0119dem bieg\u0142em na kraw\u0119d\u017a klifu wiedz\u0105c, \u017ce tam, w\u015br\u00f3d deszczu i fal, b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 pozby\u0107 si\u0119 przekle\u0144stwa, kt\u00f3re wci\u0105\u017c \u015bci\u0105ga na mnie powodzie. Mia\u0142em wrzuci\u0107 do oceanu dar dla Fenrisa, a on w swej doskona\u0142o\u015bci zdj\u0105\u0107 mia\u0142 ze mnie kl\u0105tw\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Gdy wspina\u0142em si\u0119 kamienist\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 w stron\u0119 oceanu, wilk zszed\u0142 z nieba, usiad\u0142 na wzg\u00f3rzu, a ogonem otuli\u0142 kolejne. Obserwowa\u0142 mnie ca\u0142y czas my\u015bl\u0105c, \u017ce ja nie widz\u0119 jego. Ale ja doskonale wiedzia\u0142em, \u017ce jestem obserwowany i czeka\u0142em jedynie na stosowny moment, by rozpocz\u0105\u0107 pojedynek.<\/p>\n\n\n\n

Po trawiastych zboczach spacerowa\u0142y owce. Ma\u0142e czarno-bia\u0142e, bezmy\u015blne zwierz\u0119ta, kt\u00f3re t\u0119pym wzrokiem prowadzi\u0142y mnie po szlaku. Wszed\u0142em w w\u0105w\u00f3z i nagle czas stan\u0105\u0142. Wiatr przesta\u0142 wia\u0107, krople deszczu zatrzyma\u0142y si\u0119 w powietrzu. Owce wci\u0105\u017c prze\u017cuwaj\u0105c traw\u0119 wszystkie w jednej sekundzie zwr\u00f3ci\u0142y swoje czarne oczy w moj\u0105 stron\u0119. Dotar\u0142o do mnie, \u017ce to jednak nie by\u0142y bezmy\u015blne zwierz\u0119ta, tylko stra\u017cnicy bramy do \u015bwiata Fenrisa. Ca\u0142e wzg\u00f3rze by\u0142o jego terytorium \u0142owieckim, a owce r\u00f3wnie\u017c jego pokarmem.<\/p>\n\n\n\n

Fenris objawi\u0142 si\u0119 przede mn\u0105. Jego ogromna, szara posta\u0107 wysz\u0142a z mg\u0142y naprzeciwko mnie. \u201eMy\u015bla\u0142e\u015b, \u017ce przekupisz mnie ofiar\u0105 wrzucan\u0105 do morza? Uwa\u017ca\u0142em ci\u0119 za m\u0105drzejszego\u201d. Jego niski g\u0142os sprawia\u0142, \u017ce powietrze dr\u017ca\u0142o. \u201eChce wi\u0119cej. Du\u017co wi\u0119cej!\u201d \u2013 wilk kroczy\u0142 wok\u00f3\u0142 mnie, a ja sparali\u017cowany strachem nie mog\u0142em si\u0119 ruszy\u0107. Nadprzyrodzona m\u0105dro\u015b\u0107 wilczego boga sp\u0142ywa\u0142a na mnie mimo tego, \u017ce nie wypowiada\u0142 on \u017cadnych s\u0142\u00f3w. W mojej g\u0142owie pojawi\u0142a si\u0119 my\u015bl, kt\u00f3r\u0105 on tam umie\u015bci\u0142 \u2013 nie mia\u0142em sk\u0142ada\u0107 mu ofiary.<\/p>\n\n\n\n

Mia\u0142em mu s\u0142u\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ogromny wilk stan\u0105\u0142 na wprost mnie, jego czerwone oczy zahipnotyzowa\u0142y mnie. Zrozumia\u0142em. Przez pi\u0119\u0107 lat b\u0119d\u0119 s\u0142ug\u0105 Fenrisa. B\u0119d\u0119 nosi\u0142 w sobie cz\u0105stk\u0119 jego wilczych si\u0142, a woda przestanie by\u0107 mi zagro\u017ceniem, tak jak by\u0142a do tej pory. Ale wszystko co b\u0119d\u0119 robi\u0142, wszystko co osi\u0105gn\u0119, oddane zostanie mu w darze. Wilk otworzy\u0142 paszcz\u0119, spomi\u0119dzy jego k\u0142\u00f3w wyzion\u0119\u0142a namacalna niemal ciemno\u015b\u0107, od kt\u00f3rej nie mog\u0142em oderwa\u0107 wzroku. Czer\u0144 po\u017cera\u0142a mnie, zacz\u0119\u0142a otacza\u0107, a\u017c w ko\u0144cu zapad\u0142em w ni\u0105 i nie by\u0142o ju\u017c nic wi\u0119cej\u2026<\/p>\n\n\n\n

*<\/p>\n\n\n\n

Ockn\u0105\u0142em si\u0119 id\u0105c po \u015bcie\u017cce w d\u00f3\u0142 zbocza. Nie by\u0142o \u015bladu po Wilku, owce zn\u00f3w skuba\u0142y traw\u0119, czas wr\u00f3ci\u0142 na w\u0142a\u015bciwe tory. Zawr\u00f3ci\u0142em, by odnale\u017a\u0107 miejsce, w kt\u00f3rym dosz\u0142o do spotkania. \u015acie\u017cka prowadzi\u0142a gdzie indziej, a po w\u0105wozie nie by\u0142o ani \u015bladu. Gdy schodzi\u0142em w d\u00f3\u0142 dostrzeg\u0142em jednak co\u015b niezwyk\u0142ego. Odci\u015bni\u0119ty w b\u0142ocie \u015blad, wilcz\u0105 \u0142ap\u0119. Czy zostawi\u0142 go nordycki b\u00f3g-wilk? A mo\u017ce by\u0142em to ja\u2026?<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Irlandia<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

<\/use> <\/svg>Jak pogodzi\u0142em si\u0119 z Fenrisem<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":465,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"footnotes":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false},"categories":[16],"tags":[26,17],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/wp-content\/uploads\/2022\/03\/IMG_6071-Edit-scaled.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/463"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=463"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/463\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":489,"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/463\/revisions\/489"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/465"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=463"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=463"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.patrykszymanski.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=463"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}